Środa Popielcowa

Środa Popielcowa rozpoczyna okres Wielkiego Postu. Jest to czas pokuty i nawrócenia przez który przygotowujemy się do najważniejszych świąt – Wielkanocy. W Środę Popielcową odbywa się obrzęd posypania głów popiołem, który oznacza żałobę i pokutę. Obrzędowi towarzyszą słowa: „Pamiętaj prochem jesteś i w proch się obrócisz” albo „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Większość z nas w tym czasie podejmuję jakąś formę wyrzeczenia. Wiadomo, że warto, a nawet należy coś zrobić. Pytanie tylko, po co? By uzyskać przychylność i błogosławieństwo Boga? By poczuć się lepiej? By spełnić religijne zobowiązanie?  W tych wszystkich postanowieniach, które mają nam pomóc w nawróceniu pamiętajmy, że to nie powinna być tymczasowa poprawa. Obok nieprzyjemnej konieczności odmówienia sobie tego, co lubimy, z góry zakładamy, że to tylko tymczasowe zabiegi (byle by do Wielkanocy). Słusznie zdajemy sobie sprawę, że w Wielkim Poście należałoby coś przedsięwziąć, wprowadzić pewne ulepszenia itd. Jednak często próbujemy te nasze postanowienia wielkopostne realizować na własną rękę, zapominając i omijając Tego, który jest źródłem naszej przemiany. Wielki Post to czas, gdzie szczególnie pochylamy się nad Męką Jezusa. Dużą pomocą przy rozważaniu tajemnicy Męki pańskiej są nabożeństwa Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali. W naszym Kościele Parafialnym zapraszamy do uczestnictwa w tych nabożeństwach:

  • Droga krzyżowa dla dzieci w czwartki o 16:30
  • Droga krzyżowa dla wszystkich w piątki o 16:30
  • Droga krzyżowa w niedzielę o 13:30
  • Gorzkie Żale w niedzielę o 14:00

„Wielki Post każdego roku jawi się nam jako czas sprzyjający wzmożeniu modlitwy i pokuty, otwierając serce na pokorne przyjęcie woli Bożej. W tym okresie wskazywana jest nam duchowa droga, będąca przygotowaniem do ponownego przeżywania wielkiej tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, przede wszystkim poprzez pilniejsze słuchanie słowa Bożego oraz bardziej wielkoduszne praktykowanie umartwienia, dzięki czemu możemy hojniej przyjść z pomocą bliźniemu w potrzebie.”

– tak pisał Jan Paweł II w Orędziu na Wielki Post w 2005 roku.

About the author